पब्जीले बनाउँदैछ बालबालिकालाई हिंस्रक, बढ्दैछ खतरा

धरानका १० वर्षीय विशाल राई (नाम परिवर्तन) आजभोलि विद्यालय जानै मान्दैनन् । विद्यालय गयो कि उनलाई शौच आउँछ र प्रत्येक घण्टा शौच गर्नका लागि उनी शौचालय पुग्छन् । तर, जब घर आएर मोबाइल चलाउन पाउँछन्, उनलाई न शौच आउँछ न त अन्य टेन्सन नै मोबाइलमा गेम खेल्न पाए उनलाई सबै चिन्ताबाट मुक्ति मिल्छ ।

तीनकुने काठमाडौँकी ११ वर्षीय सन्ध्या पौडेल (नाम परिवर्तन) पनि अधिकांश समय मोबाइलमै रमाउँछिन् । मोबाइलमा गेम खेल्न पाएपछि उनी सबै कुरा बिर्सिन्छिन् । गेम नखेल वा मोबाइल नचलाऊ भनेर कसैले भन्यो भने उनी ती व्यक्तिलाई थुक्ने, पिट्ने वा जे भेट्यो त्यसैले पिट्ने गर्छिन् ।

यी दुई प्रतिनिधि घटना मात्रै हुन् । अचेल अधिकांश घरमा मोबाइल प्रयोगका कारण बालबालिकामा परेको असर हो यो । र, यो समस्या यी दुई घरमा मात्रै भएको पनि होइन । प्रत्येक घर परिवारमा यही वा यस्तै समस्याहरु देखिन थालेका छन् ।

मोबाइलमा हुने गेम अर्थात् खेलका कारण बालबालिकाहरु पारिवार र समाजबाट टाढा मात्रै भइरहेका छैनन्, उनीहरु एकाग्र, हिंस्रक र उदण्डसमेत बनिरहेका छन् ।

पब्जीले बढाउँदैछ खतरा

तपाईंले आफ्नै घर वा छिमेकमा बच्चा वा ठूला मान्छेहरु पनि ‘हान हान, मार मार’ ऊ त्यहाँ लुकेको छ भन्दै कराएको सुन्नुभएको होला । बाहिर सुन्दा पागल भयो कि क्या हो भनेजस्तो लागेपनि वास्तवमा उनीहरु खेल खेलिरहेका हुन्छन् ।

अहिले कम्प्युटर वा मोबाइलमा एउटा खेल निकै लोकप्रिय बनिरहेको छ । प्लेयर्स अननोन्स ब्याटलग्राउण्ड अर्थात् पब्जी ।

यो गेममा खेलाडीहरु एउटा टापुमा हुन्छन् । एउटा टिममा अधिकतम ४ जना ‘लडाकु’ हुन्छन् र टापुमा रहेका बाँकी ९६ जना लडाकुहरुलाई मार्नुपर्ने हुन्छ । टापुमा रहेका सबै ‘शत्रु’लाई मार्न सकेमा त्यो खेलाडी विजयी हुन्छ ।

यो खेलमा बन्दुकबाट गोली हान्ने, बम हान्ने र आगोको लप्का फाल्ने काम गर्नुपर्छ । अनि सबैलाई मारेर आफू विजयी बन्नुपर्छ ।

हो, यही गेम हो पब्जी । जसले यतिबेला विश्वमै तहल्का मिचेको छ र धेरैको कम्प्युटर वा मोबाइलमा यही गेम डाउनलोड भएको छ । अनलाइनमा मात्रै खेल्न मिल्ने यो गेमको ‘एडिक्सन’ यति बढेको छ कि कतिपय बालबालिका तथा युवाहरु मध्यरातमा पनि हान हान र ठोक ठोक भनिरहेका हुन्छन् ।

पब्जीले बालबालिकालाई हिंस्रक बनाइरहेको छ : बासु आचार्य, मनोविश्लेषक

मनोचिकित्सक बासु आचार्यलाई केही महिनाअघि धरानबाट एउटा फोन आयो । आफ्नो छोरा एकोहोरो भएको र विद्यालय जानै नमान्ने भएको भन्दै सम्पर्क गरेका थिए विशाल राईका परिवारले ।

पेशाले विशालका बुवा नेपाल सरकारको उपसचिव छन् भने आमा प्राइभेट बैंकमा जागिर गर्छिन् । उनीहरु दुबैजना आफ्नै काममा बिजी रहन्थे । छोरा विशाल भने अधिकांश समय आमा वा बुवाको मोबाइलमा बिजी भइरहन्थे ।

पछिल्लो समय विशाललाई एउटा समस्या देखा पर्यो । विद्यालय गयो कि आधा वा एक घण्टामा दिसा लाग्ने । तर विद्यालय गएन र घरमै मोबाइल खेलेर बस्यो भने सबै ठीक हुने । समस्या बढ्दै गएपछि परिवारले राम्रो अस्पतालहरुमा लगेर जचाए । तर डाक्टरले केही रोग नभएको भन्दै फिर्ता पठाइदिए । हैरान भएपछि ती अभिभावक मनोचिकित्सक बासु आचार्यकोमा पुगे ।

मनोचिकित्सकले जब घटना बुझे, उनी आफै छक्क परे । विशाललाई त पब्जीको एडिक्सन भइसकेको रहेछ । उनी अधिकांश समय मोबाइलमा पब्जी गेम खेल्दा रहेछन् । जसका कारण उनलाई मानसिक समस्या सुरु भएको रहेछ ।

विद्यालयमा रहँदा वा बस्दा दिमागमा पब्जीको मात्रै याद आउँदो रहेछ । अनि उनलाई दिसा लाग्दो रहेछ । प्रत्येक आधा वा एक घण्टामा दिसा लाग्ने र थोरै मात्रै दिसा आउने भएछ ।

जब विशाललाई काउन्सिलिङ गर्न थालियो र अन्य खेल वा विषयमा बढी केन्द्रीत गर्न थालियो अहिले भने बिस्तारै विशालको समस्या कम हुन थालेको छ ।

केही दिनअघि मात्रै तीनकुनेकी सन्ध्या पौडेल पनि आफ्ना अभिभावकसँग आचार्यको क्लिनिकमा आइपुगिन् । उनको समस्या पनि उस्तै थियो । मोबाइलमा गेम खेल्न पाए सबै ठीक हुने । खेल नखेल भन्यो भने बुवा वा आमालाई थुक्ने, गाली गर्ने, अगाडि जे देख्यो त्यसैले हान्ने गर्न थालिन् । हैरान भएपछि अभिभावकले उनलाई उपचारका लागि त्यहाँ ल्याएका थिए ।

यी घटनाहरुले के बुझाउँदैछ भने बालबालिकाहरु गेमका कारण हिंस्रक बन्दै छन् र उनीहरुमा मानसिक समस्या पनि बढ्दै गएको छ ।

मनोविश्लेषक आचार्यका अनुसार पब्जी जस्तो हतियार र हत्या गर्ने खेलले बालबालिकालाई हिंस्रक, उदण्ड र आक्रामक बनाइरहेको छ । यो गेम खेल्नेहरु दिनानुदिन संवेदनाहीन बन्दै छन् । मानिसहरु मर्दा वा मारिँदा पनि उनीहरुमा खासै फरक पर्दैन र पार्दैन । जब ती बालबालिकाहरु १४ वर्ष कट्न थाल्छन्, त्यसपछि उनीहरु उदण्ड र हिंस्रक बन्न थाल्छन् । त्यसपछि घरका सदस्यलाई पनि जे भेट्यो त्यसैले आक्रमण गर्न सक्ने अवस्थामा पनि पुग्छन् । जब यसको एडिक्सन सुरु हुन्छ, त्यसपछि बालबालिका ‘आउट अफ कन्ट्रोल’ हुन थाल्छन् ।

गेमको एडिक्सन रोक्न के गर्ने ?

बालबालिकालाई पब्जी वा पब्जीजस्ता खेलको लत बस्न नदिन परिवारको भूमिका महत्वपूर्ण हुन्छ । बालबालिकाले मोबाइल वा कम्प्युटरमा के खेल खेल्दैछन्, के गर्दैछन् भनेर अभिभावक सचेत हुनुपर्छ । यदि बालबालिका यसको लतमा लागिसकेका छन् भने बिस्तारै उनीहरुलाई त्यस खेलबाट बाहिर ल्याउनपर्दछ । उनीहरुलाई नखेल मात्रै भनियो र कुनै कुरा खेल्नै दिइएन भने उनीहरु झनै हिंस्रक बन्न सक्छन् । त्यसकारण उनीहरुलाई अर्को विकल्प (खेल वा अन्य मनोरञ्जन) दिएर बिस्तारै यो लत हटाउन सकिन्छ ।

त्यसकारण अभिभावकले अहिले नै आफ्ना बालबालिका के गरिरहेका छन् वा के गरिरहेका छन् भनेर निगरानी बढाउनुपर्छ । मोबाइलमा यस्ता हिंस्रक खेलको लत बसिसकेको हो भने बिस्तारै यसबाट छुट्कारा दिलाउनुपर्छ ।

खेल बन्द गर्ने प्रहरीको तयारी

पब्जीले अपराध जन्माउन सक्ने भन्दै महानगरीय अपराध महाशाखाले यो खेल बन्द गर्ने तयारी थालेको छ । पब्जीबिरुद्ध उजुरी आउन थालेको जानकारी दिँदै महानगरीय अपराध महाशाखाका प्रमुख (एसएसपी) धिरज प्रताप सिंहले भने, ‘अदालतको अनुमति लिएर पब्जी बिरुद्ध आवश्यक प्रक्रिया अगाडी बढाउँछौं ।’

Be the First to Advertise Us

Advertisement

Comments

comments

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *